Scroll down for German and Turkish

As feminist and LGBTI+ organizations from Turkey, Europe and International NGOs and networks[1] we have come together to launch an intersectional campaign titled UNITED4ISTANBULCONVENTION against global anti-gender attacks and intensifying threats of backlash.

On the 10th Anniversary of the Istanbul Convention, we forcefully protest Turkey’s unacceptable attempt to withdraw from the treaty. We consider the decision null and void and urge its President and government to reverse this decision.

Around midnight on March 20th, Turkey’s President Erdoğan issued an unconstitutional and unlawful decision declaring withdrawal from The Council of Europe Convention on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic Violence (“the Istanbul Convention”). As UNITED4ISTANBULCONVENTION, we assert that the decision to withdraw from a basic human rights convention is a blatant attack on our hard-won rights and an open statement rejecting the state’s duty to ensure non-discrimination and the right to life free from violence. Turkey was the first signatory to the Convention and its enthusiastic host a decade ago. Now, with this complete reversal, it sets a very dangerous precedent not just for Turkey’s commitment to other human rights treaties, but also for other countries where the convention is being contested. It does not bode well for democracies anywhere as it demonstrates that a single man or small group can unilaterally bypass the democratic processes that are the foundation of international human rights law.

This withdrawal attempt is the culmination of global attacks against human rights in general, and women’s and LGBTI+ rights in particular. Such assaults weaken and undermine multilateralism, states’ accountability under international law and egalitarian national legal frameworks. They also constrain the civil space to fulfil our mandates and exercise our rights

We know these attacks by nationalist, conservative and authoritarian right-wing populist governments and certain private sector stakeholders, supported by colluding far right movements, have a global spillover effect. Turkey announced its attempt to withdraw targeting LGBTI+ manifestly with hate speech, a rhetoric often employed by this anti-democracy and anti-gender movement. Another reason they gave was that the Convention undermined so-called “family values”. Governments where the Convention is contested are collaborating for alternative international treaties to protect “the rights of the family” in the traditional sense. We assert that families are diverse; it is not gender equality that threatens families, but violence, and that the Istanbul Convention saves lives. The withdrawal attempt implies the state is turning its back to all those exposed to gender-based violence. Instead of implementing action plans to advance the prevention and protection of everyone at risk, particularly those with intersectional identities, Turkey is refusing a vast population legal protection under the false premises of protecting “family values.” Targeting and criminalizing LGBTI+ persons, feminists, rights defenders among others, as we have been witnessing in Turkey and some other countries, lead to impunity for hate and right violations.

Regression from the Istanbul Convention should be recognized as a regression from commitment to equality, democracy and rule of law.

The Istanbul Convention affirms a clear road map for the state: to prevent, prosecute and eliminate gender-based violence and domestic violence. The Istanbul Convention is a gold standard recognizing the structural nature of gender-based violence. It is a step forward, building on instruments like the CEDAW Convention and other international and regional human rights treaties. It also remains the most holistic and progressive international document against gender-based violence to date. The Convention explicitly obligates the state to protect the rights of those subjected to violence without any discrimination. This is crucial for everyone who can be at risk of violence, including children, LGBTI+, migrants, refugees, the disabled, minorities, etc. who face multiple discrimination.

We emphasize that human rights are non-negotiable and cannot be bargaining chips, and recognize it is not only women’s and LGBTI+ rights, but also gender equality, human rights, and democratic principles that are at stake. We call upon:

Civil society to:

● Support our intersectional struggle to promote our rights and gender equality for all,

● Join our concerted efforts to counter all anti-gender, anti-rights policies and discourses, while also upholding the Istanbul Convention and the principles it enshrines.

The EU, CoE, and decision makers at European Institutions to:

● Urgently ratify the Istanbul Convention as the European Union,

● Prioritize and promote the implementation of the Convention in countries where it is ratified and urge other European countries to sign and ratify the treaty,

● Reiterate the Convention’s values as the most significant building block for core CoE human rights and equality principles, provisions and obligations at all fora and liaise with member countries accordingly,

● Recognize that Turkey’s withdrawal attempt and related anti-gender attacks in Turkey and beyond are part of a larger anti-rights and anti-democracy alliance that sharply contradicts international human rights instruments, and work toward deterring these attacks in member states by also putting all legal and political measures into force.

Member states and European countries to:

● Call on the President and the government of Turkey to reverse its withdrawal attempt,

● Fully implement the Convention where ratified; ratify where it is only yet signed and become party to the treaty if not yet signed,

● Mobilize governmental bodies, relevant actors and resources to institute gender equality for all women, LGBTI+ persons and minorities, and prioritize human rights and equality issues in bilateral and multilateral relations.

● Mobilise all measures and resources of international dialogue to mainstream awareness raising on the Istanbul Convention and build coalitions of party member states for its full implementation.

And the President and Government of Turkey to:

● Immediately reverse its unlawful and unconstitutional decision to withdraw from the Istanbul Convention in line with strong demands from national and international civil society, political parties, and the general public, as well as the PACE Resolution 2376[2] (2021),

● Fulfil its duty and responsibility to ensure the right to life free from violence and discrimination for all as per its constitution, national legal framework, and the international binding human rights treaties it is party to.

We know we are strong, and together we are an even more resilient global opposition movement. We are committed to realizing gender equality for all and as the UNITED4ISTANBULCONVENTION campaign, we declare that we will continue and broaden our struggle with exuberance until our demands for equality, freedom and life free of violence are met.





[1] Organizations from Turkey, Germany, Belgium, Denmark, Hungary, Italy, Latvia, Sweden, and six regional and international NGOs and networks.

[2] https://pace.coe.int/en/files/29189/html

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — -


Als feministische und LGBTI + -Organisationen aus der Türkei, Europa und internationalen NGOs und Netzwerken[1] haben wir uns zusammengetan, um eine übergreifende intersektionale Kampagne mit dem Titel UNITED4ISTANBULCONVENTION gegen die globalen Angriffe der Anti-Gender-Bewegung und die zunehmende Bedrohung durch das Zurückdrängen des Fortschritts zu starten.

Am 10. Jahrestag der Istanbuler Konvention protestieren wir ausdrücklich gegen den inakzeptablen Versuch der Türkei, aus dem Vertrag auszutreten. Wir betrachten diese Entscheidung als nichtig und fordern den Präsident und die Regierung der Türkei auf, diese Entscheidung rückgängig zu machen.

Am 20. März um Mitternacht gab der türkische Präsident Erdoğan eine verfassungs- und rechtswidrige Entscheidung über den Austritt aus dem Übereinkommen des Europarates zur Verhütung und Bekämpfung Gewalt gegen Frauen und häusliche Gewalt („Istanbul Konvention”) bekannt. Als UNITED4ISTANBULCONVENTION erkläre wir, dass die Entscheidung, sich von einer grundlegenden Menschenrechtskonvention zurückzuziehen, ein eklatanter Angriff auf unsere hart erkämpften Rechte und eine offene Ablehnung der Pflicht des Staates, Nichtdiskriminierung und das Recht auf Leben frei von Gewalt zu gewährleisten, darstellt. Vor einem Jahrzehnt war die Türkei war der erste Unterzeichnerstaat der Konvention und ein begeisterter Gastgeber und Initiator. In völliger Umkehrung dessen, schafft die Türkei nun einen äußerst gefährlichen Präzedenzfall, nicht nur für die Verpflichtung der Türkei zu andere Menschenrechtsabkommen, sondern auch für andere Länder, in denen die Konvention angefochten wird. Es verheißt nichts Gutes für Demokratie überall, dass ein einzelner Mann oder eine kleine Gruppe einseitig demokratische Prozesse umgehen können, welche die Grundlage des internationalen Menschenrechtes bilden.

Dieser Austrittsversuch ist der Höhepunkt globaler Angriffe gegen Menschenrechte im Allgemeinen und die Rechte von Frauen und LGBTI + im Besonderen. Solche Angriffe schwächen und untergraben den Multilateralismus, die Rechenschaftspflicht der Staaten nach internationalem Recht und die auf Gleichstellung basierenden nationalen rechtliche Rahmenbedingungen. Sie beschränken auch den zivilen Raum, in dem wir unsere Mandate und unsere Rechte ausüben.

Wir wissen, dass diese Angriffe von nationalistischen, konservativen und autoritären rechtspopulistischen Regierungen und bestimmte Akteuren der Privatwirtschaft, unterstützt von konspirierenden rechtsextremen Bewegungen, einen globalen Übertragungseffekt haben. Die Türkei kündigte ihren Versuch des Austritts aus der Istanbul Konvention mit Hassreden gegen LGBTI + an; einer Rhetorik, die oft von der anti-demokratischen und anti-Gender-Bewegung verwendet wird. Als einen weiteren Grund gaben sie an, dass die Konvention sogenannte “Familienwerte” untergraben würde. Die Regierungen, welche die Konvention anfechten, arbeiten zusammen daran, als Ersatz internationale Verträge zum Schutz der “Rechte der Familie” im traditionellen Sinn zu schaffen. Wir stellen hingegen fest, dass Familien vielfältig sind; nicht die Gleichstellung der Geschlechter bedroht Familien, sondern Gewalt, und genau hier rettet die Istanbul Konvention Leben. Der Austrittsversuch aus der Konvention ist ein deutliches Zeichen, dass der Staat allen, die genderbasierter Gewalt ausgesetzt sind, den Rücken kehrt. Anstatt Aktionspläne umzusetzen, die Prävention und den Schutz aller gefährdeten Personen, besonders denjenigen, mit intersektionellen Identitäten, vorantreiben, lehnt die Türkei es unter der Prämisse des Schutzes von „Familienwerten“ ab, einem großen Teil der Bevölkerung Rechtsschutz zu gewähren. Die Bekämpfung und Kriminalisierung von LGBTI + Personen, Feminist*innen, Rechtsverteidiger*innen und mehr, die wir in der Türkei und einigen anderen Ländern beobachten können, führt zu Straflosigkeit für Hass und Rechtsverletzungen.

Ein Rücktritt von der Istanbul Konvention sollte als Rücktritt von der Verpflichtung für Gleichheit, Demokratie und Rechtsstaatlichkeit gewertet werden.

Die Istanbul Konvention bekräftigt einen klaren Fahrplan für den Staat: geschlechtsspezifische und häusliche Gewalt zu verhindern und strafrechtlich zu verfolgen. Die Istanbul Konvention ist als höchster Standard , der den strukturellen Charakter geschlechtsspezifischer Gewalt anerkennt. Dies ist ein Fortschritt, der auf Instrumenten wie dem CEDAW-Abkommen und andere internationale und regionale Menschenrechtsabkommen aufbaut. Es bleibt auch bis heute das ganzheitlichste und fortschrittlichste internationale Dokument gegen geschlechtsspezifische Gewalt. Die Konvention verpflichtet den Staat ausdrücklich, die Rechte der Betroffenen zu schützen, die Gewalt ausgesetzt sind, ohne dass sie weitere Diskriminierung erfahren. Dies ist entscheidend für alle, die dem Risiko von Gewalt ausgesetzt sind, einschließlich Kindern, LGBTI+, Migrant*innen, Geflüchtete, Menschen mit Behinderungen, Minderheiten usw., die mit mehrfacher Diskriminierung konfrontiert sind.

Wir unterstreichen, dass Menschenrechte weder verhandelbar sind, noch Gegenstand von Verhandlungen sein können, und dass heute nicht nur Frauen- und LGBTI+- Rechte bedroht sind, sondern die Gleichstellung der Geschlechter, Menschenrechte und demokratische Grundsätze hinterfragt werden. Wir appelieren an die Zivilgesellschaft:

· Unterstützen Sie den intersektionellen Kampf für unsere Rechte und die Gleichstellung der Geschlechter für alle

· Schließen Sie sich unseren Bemühungen an, aller Anti-Gender- und Anti-Rechte-Politik und deren Diskursen entgegenzutreten und gleichzeitig die Einhaltung der Istanbul Konvention und der darin verankerten Grundsätze zu verteidigen.

die EU, den Europarat und Entscheidungsträger*innen der Europäischen Institutionen:

· Ratifizieren Sie als Europäische Union umgehend die Istanbul Konvention,

· Priorisieren und fördern Sie die Umsetzung der Konvention in Ländern, in denen sie ratifiziert ist, und fordern Sie andere europäische Länder auf, sie zu unterzeichnen und zu ratifizieren,

· Rufen Sie die Werte der Konvention als wichtigsten Baustein der zentralen Menschenrechte und Gleichstellung Grundsätze, Bestimmungen und Verpflichtungen des Europarates in allen Foren erneut in Erinnerung und versuchen Sie mit alle Mitgliedsländer diesbezüglich Verbindungen aufzubauen,

· Erkennen Sie an, dass der Rückzugsversuch der Türkei und verwandte Anti-Gender-Angriffe in der Türkei und darüber hinaus Teil von einer größeren Anti-Rechte- und Anti-Demokratie-Allianz sind, die den internationalen Menschenrechtsinstrumente entgegenstehen und arbeiten Sie darauf hin, diese Angriffe in EU-Mitgliedsstaaten zu unterbinden, indem Sie alle rechtlichen und politischen Maßnahmen in Kraft setzen.

Mitgliedstaaten und Europäische Länder

· Rufen Sie den Präsident und die türkische Regierung dazu auf, den Ausstieg aus der Istanbul Konvention rückgängig zu machen,

· Setzen Sie das Übereinkommen vollständig um, wo es ratifiziert wurde; ratifizieren Sie es, wo es erst noch unterzeichnet werden muss, werden Sie Vertragspartei,

· Mobilisieren Sie alle Regierungsstellen, relevanten Akteur*innen und Ressourcen, um die Gleichstellung der Geschlechter für alle Frauen, LGBTI+ -Personen und Minderheiten de facto herzustellen und priorisieren Sie Menschenrechts- und Gleichstellungsfragen in bilateralen und multilateralen Beziehungen,

· Mobilisieren Sie alle Maßnahmen und Ressourcen des internationalen Dialogs, um eine gesamtgesellschaftliche Sensibilisierung für die Istanbul Konvention und den Aufbau von Koalitionen der Parteimitgliedstaaten für ihre vollständige Umsetzung zu erreichen.

Und der Präsident und Regierung der Türkei:

· Nehmen Sie sofort die rechtswidrige und verfassungswidrige Entscheidung zum Austritt aus der Istanbul Konvention im Einklang mit den starken Forderungen der nationalen und internationalen Zivilgesellschaft, politischen Parteien und der breiten Öffentlichkeit sowie die PACE Resolution 2376[2] (2021) zurück;

· Erfüllen Sie die Pflicht und Verantwortung gegenüber der Istanbul Konvention, um sicherzustellen, dass das Recht auf ein Leben frei von Gewalt und Diskriminierung gemäß ihrer Verfassung, nationalen Rechtsrahmens und der international verbindlichen Menschenrechtsverträge, denen die Türkei angehört, für alle gilt.

Wir wissen, dass wir stark sind, und zusammen sind wir eine noch widerstandsfähigere globale Bewegung.

Wir setzen uns für die Verwirklichung der Gleichstellung der Geschlechter ein und als UNITED4ISTANBULCONVENTION-Kampagne erklären wir, dass wir unseren Kampf fortführen und ausweiten werden, bis unsere Forderungen nach Gleichheit, Freiheit und einem gewaltfreien Leben erfüllt sind.


https://medium.com/@united4istanbulconvention https://www.instagram.com/united4istanbulconvention/ United4IstanbulConvention@gmail.com

[1] Organisationen aus der Türkei, Deutschland, Belgien, Dänemark, Ungarn, Italien, Lettland, Schweden und sechs regionale und internationale NGOs und Netzwerke.

[2] https://pace.coe.int/en/files/29189/html

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — -


Türkiye, Avrupa ve uluslararası alanda mücadele eden feminist örgütler ve LGBTİ+ örgütleri olarak[1], toplumsal cinsiyet karşıtı küresel saldırılara ve artan tehditlere karşı İSTANBULSÖZLEŞMESİİÇİNBİRLİKTE adıyla kesişimsel, uluslararası bir kampanya başlatmak için bir araya geldik.

İstanbul Sözleşmesi’nin 10. yıldönümünde, Türkiye’nin Sözleşme’den çekilme yönündeki kabul edilemez girişimini protesto ediyoruz. Kararın hem hukuki açıdan hem kadınlar ve LGBTİ+’lar açısından geçersiz ve hükümsüz olduğunu belirtiyor, Cumhurbaşkanını ve hükümeti bu karardan vazgeçmeye çağırıyoruz.

20 Mart 2021 gece yarısı, Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan, Kadınlara Yönelik Şiddet ve Ev İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadele Hakkındaki Avrupa Konseyi Sözleşmesi’nden (“İstanbul Sözleşmesi”) Türkiye’nin çekildiğini ilan eden Anayasa’ya aykırı ve yok hükmünde bir karar açıkladı. İSTANBULSÖZLEŞMESİİÇİNBİRLİKTE İnisiyatifi olarak temel bir insan hakları sözleşmesinden çekilme girişiminin büyük mücadelelerle kazanılmış haklarımıza karşı açık bir saldırı ve devletin ayrımcılık olmaksızın herkes için şiddetsiz yaşam hakkını sağlama yükümlülüğünün reddi olarak görüyoruz. On yıl önce, Sözleşme’nin coşkulu ev sahibi ve ilk imzacısı olan Türkiye’nin bu girişimi, hem taraf olduğu diğer insan hakları sözleşmelerine bağlılığı için hem de Sözleşme’ye itiraz eden diğer ülkeler için çok tehlikeli bir emsal oluşturuyor. Tek bir kişi ya da kurumun demokratik süreçleri ve uluslararası insan hakları hukukunu yok sayarak hareket edebileceğini gösterdiği için başka demokrasiler adına iyi bir örnek teşkil etmiyor.

Sözleşme’den geri çekilme girişimi, genel olarak insan haklarına, özelde de kadın ve LGBTİ+ haklarına yönelik küresel saldırıların sonucudur. Bu tür saldırılar, çok taraflılığı ve devletlerin uluslararası hukuk ve eşitlikçi ulusal yasal çerçevenin gerektirdiği hesap verebilirliği zayıflatmaktadır. Aynı zamanda sivil alanı daraltıp haklarımızı hayata geçirmemize engel olmaktadır.

Milliyetçi, muhafazakâr ve otoriter sağcı-popülist hükümetlerin ve bazı çıkar gruplarının bu saldırılarının, ittifak halindeki aşırı sağ hareketler tarafından da desteklenen küresel bir yayılma etkisi olduğunu biliyoruz. Türkiye, Sözleşme’den çekilme girişimiyle ilgili yaptığı açıklamada LGBTİ+’ları açıkça nefret söylemiyle hedef aldı. Biliyoruz ki bu, toplumsal cinsiyet karşıtı antidemokratik hareketlerin sık kullandığı yöntemlerden biri. Sözleşme’den çekilme girişimiyle ilgili Türkiye’nin gösterdiği bir diğer sebep ise Sözleşme’nin “aile yapısını” bozduğu iddiası oldu. Sözleşmeye itiraz eden hükümetler, geleneksel anlamda “aile haklarını ve değerlerini” koruma amaçlı alternatif uluslararası anlaşmalar için işbirliği yapmaya çalışıyor. Biz, aileleri asıl tehdit edenin toplumsal cinsiyet eşitliği değil, şiddet olduğunu biliyor ve ailelerin çok çeşitli olduğunu söylüyoruz. Dolayısıyla Sözleşme’den çekilme girişimi, devletin toplumsal cinsiyet temelli şiddete maruz kalan herkese sırtını döndüğü anlamına gelmekte; risk altındaki herkesi şiddetten koruyacak önlemler almak yerine büyük bir topluluğu “aile değerlerini koruma” kisvesi altında yasal korumadan yoksun bırakma sonucuna neden olmaktadır. Ayrıca, Türkiye’de ve diğer bazı ülkelerde tanık olduğumuz gibi LGBTİ+’ları, feministleri ve hak savunucularını hedef göstermek ve suçlamak, nefret suçlarında ve hak ihlallerinde cezasızlığa yol açmaktadır

İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme; eşitlik, demokrasi ve hukukun üstünlüğüne bağlılık yükümlülüğünden vazgeçmektir.

İstanbul Sözleşmesi, devlet için açık bir yol haritası ortaya koymaktadır: Toplumsal cinsiyet temelli ve ev içi şiddetin önlenmesi, kovuşturulması ve ortadan kaldırılması. İstanbul Sözleşmesi, toplumsal cinsiyet temelli şiddetin yapısal olduğunu tanıyan en önemli araçtır. Sözleşmenin temeli, küresel düzeyde kabul görmüş CEDAW ve diğer uluslararası ve bölgesel insan hakları sözleşmelerine dayanır. Aynı zamanda toplumsal cinsiyete dayalı şiddet alanında bugüne kadar kazanılmış en kapsamlı ve bütünsel uluslararası belgedir. Sözleşme; devleti, şiddete maruz bırakılanların haklarını hiçbir ayrım gözetmeksizin korumakla sorumlu kılmaktadır. Bu, çoklu ayrımcılıkla karşı karşıya kalan çocuklar, LGBTİ+lar, göçmenler, mülteciler, engelliler, azınlıklar gibi şiddete daha açık herkes için hayati önemdedir.

İnsan haklarının müzakere edilemez olduğunu ve bu konuda pazarlık yapılamayacağını vurguluyor ve söz konusu olanın yalnızca kadın ve LGBTİ+ hakları değil, aynı zamanda toplumsal cinsiyet eşitliği, insan hakları ve demokratik ilkeler olduğunu da yineliyoruz.

Sivil Toplumu:

● Haklarımız ve toplumsal cinsiyet eşitliği için uluslararası kesişimsel mücadelemizi desteklemeye,

● Toplumsal cinsiyet eşitliği ve insan hakları karşıtı politikalara ve söylemlere karşı koyarken, aynı zamanda İstanbul Sözleşmesi’ni ve onun benimsediği ilkeleri sürdürmek için ortak çabalarımıza katılmaya çağırıyoruz.

AB, Avrupa Konseyi ve Avrupa kurumlarındaki karar alıcıları:

● AB olarak İstanbul Sözleşmesi’ni acilen onaylamaya,

● Sözleşme’nin onaylandığı ülkelerde uygulanmasına öncelik vermeye ve bunu desteklemeye ve diğer Avrupa ülkelerini Sözleşme’yi imzalamaya/ onaylamaya teşvik etmeye,

● Sözleşme’nin değerlerini, hüküm ve yükümlülüklerini Avrupa Konseyi insan hakları ve eşitlik ilkeleri için en önemli yapı taşı olarak vurgulamaya ve buna göre üye ülkelerle işbirliği yapmaya,

● Türkiye’nin geri çekilme girişiminin ve ilgili toplumsal cinsiyet ve demokrasi karşıtı saldırıların, Türkiye ve ötesindeki uluslararası insan hakları belgelerine tam bir tezat oluşturan daha büyük bir hak karşıtı ittifakın parçası olduğunu kabul etmeye ve tüm yasal ve siyasi önlemleri de alarak üye devletlerde bu saldırıları engellemek için çalışmaya çağırıyoruz.

Üye ülkeler ve Avrupa ülkelerini:

● Türkiye Cumhurbaşkanı ve hükümetini Sözleşme’den geri çekilme kararını geri almaya davet etmeye,

● Onaylandığı yerlerde Sözleşme’yi tam olarak uygulamaya; yalnızca imzalandığı fakat henüz onaylanmadığı yerlerde onaylamaya; imzalanmadıysa Sözleşme’ye taraf olmaya,

● Kadınlar, LGBTİ+lar ve azınlıklar adına toplumsal cinsiyet eşitliğini sağlamak için hükümet organlarını, ilgili aktörleri ve kaynakları seferber etmeye; ikili ve hükümetler arası ilişkilerde insan hakları ve eşitlik konularına öncelik vermeye,

● İstanbul Sözleşmesi konusunda farkındalık yaratmak için uluslararası diyaloğun tüm araç ve kaynaklarını harekete geçirmeye ve taraf ülkeleri Sözleşme’nin etkin bir şekilde uygulanması için iş birliği geliştirmeye çağırıyoruz.

Türkiye Cumhurbaşkanını ve Hükümetini:

● Ulusal ve uluslararası sivil toplum, siyasi partiler ve kamuoyunun güçlü talepleri ve PACE Kararı 2376[2] (2021) doğrultusunda, İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme yönündeki Anayasa’ya ve uluslararası hukuka aykırı kararından derhal vazgeçmeye,

● Anayasası, ulusal yasal çerçevesi ve taraf olduğu uluslararası bağlayıcı insan hakları sözleşmeleri uyarınca herkes için şiddet ve ayrımcılıktan arınmış yaşam hakkını sağlama görev ve sorumluluğunu yerine getirmeye çağırıyoruz.

Güçlü olduğumuzu biliyoruz; bizler birlikte daha da dirençli bir küresel muhalif hareketiz. Herkes için toplumsal cinsiyet eşitliğini hayata geçirmeye kararlıyız. İSTANBULSÖZLEŞMESİİÇİNBİRLİKTE kampanyası olarak, eşit, özgür ve şiddetsiz yaşam talebimiz karşılanıncaya kadar coşkuyla mücadelemizi sürdürecek ve büyüteceğiz.





[1] 7 bölgesel ve uluslararası örgüt/ağ ve Türkiye, Almanya, Belçika, Danimarka, Macaristan, İtalya, Letonya, İsveç’ten örgütler.

[2] https://pace.coe.int/en/files/29189/html



Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store